دل را لای دستمال کاغذی پیچیده ام ...
عزیزم عزیزترینی،توعزیزترین وجودی،زندگی بودونبودی میمیرم اگریه روزی بگی عاشقم نبودی...
روی برف های حیاط برایت جا می گذارم مواظبش باش. کفش هایم سوراخ است و پای رفتنم می لنگد دست دلم بی تمنا از جاده باز می ماند ودر هیاهوی هزار مسیر گم می کنم کودکم را ! که دستش به دلم بند بود! ۸ بهمن ۱۳۸۷ ...
؟؟؟
رد پایم را
پ.ن: وتو چرا حرفم را نمی خوانی ؟
نوشته شده در 88/03/10ساعت
0:5 انگشتان سارا رهگذر| |
| Design By : Night Skin |
دیدی دلم شیشه ای ست و زود ترک برمی دارد، هوس شیطنت کودکی هایت گل کرد و سنگی را از زمین بی دانه ی خدا برداشتی ودرست وسط قاب شیشه ای دلم کوبیدی...
حالا روزهای زیادی ست تو اینجا در این ویرانه ساکن شده ای و به خانه ی دلم اسباب کشی کردی. بیچاره دلم شکستی ورفتی و ردپایت را هم حتی جا نگذاشتی .
کفشهایم کف ندارد ...
بهار دیگر به تقویم سرنوشت رو نخواهد کرد و بارانها را من می بارم از اشک خدایی که قرار است تمام دانه های اشکم را بقچه کنم و بدهم خدا تا ببرد زیر چادر نماز مادربزرگم قایم کند تا من هم سردی سنگی باشم به گورستان شهر...
حالا روزهای زیادی ست تو اینجا در این ویرانه ساکن شده ای و به خانه ی دلم اسباب کشی کردی. بیچاره دلم شکستی ورفتی و ردپایت را هم حتی جا نگذاشتی .
کفشهایم کف ندارد ...
بهار دیگر به تقویم سرنوشت رو نخواهد کرد و بارانها را من می بارم از اشک خدایی که قرار است تمام دانه های اشکم را بقچه کنم و بدهم خدا تا ببرد زیر چادر نماز مادربزرگم قایم کند تا من هم سردی سنگی باشم به گورستان شهر...
LinkDump
